summer plans went
ΞΕΚΙΝΩΝΤΑΣ ΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ ΦΑΝΤΑΖΕΣΑΙ ΠΙΘΑΝΟΝ ΤΙΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΣΟΥ ΣΕ ΚΑΠΟΙΑ ΠΑΡΑΛΙΑ, ΙΣΩΣ ΚΑΠΟΙΟ ΤΑΞΙΔΙ ΠΟΥ ΣΧΕΔΙΑΖΕΣ, ΕΛΠΙΖΕΙΣ ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ ΕΡΩΤΑ ΚΑΙ ΔΙΑΦΟΡΑ ΤΕΤΟΙΑ ΤΡΕΛΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ. ΓΙΑ ΜΕΝΑ ΣΥΝΗΘΩΣ ΤΑ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΑ ΠΛΑΝΑ ΜΟΥ ΚΟΝΤΡΑΡΟΝΤΑΙ ΑΠΟ ΤΙΣ ΑΝΑΓΚΕΣ ΠΟΥ ΜΕ ΚΑΛΟΥΣΑΝ. ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ ΜΟΥ ΦΕΤΟΣ ΗΤΑΝ ΓΙΑ ΠΡΩΤΗ ΦΟΡΑ ΑΝΑΓΝΩΡΙΣΙΜΟΙ ΚΑΙ ΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΕΝΟΙ. ΞΕΚΙΝΗΣΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΣΥΓΚΡΟΤΗΣΕΙ ΤΗ ΠΡΟΣΟΧΗ ΜΟΥ ΣΕ ΟΤΙ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΟΤΑΝ ΘΑ ΕΡΧΟΤΑΝ Ο ΣΕΠΤΕΜΒΡΗΣ. ΝΑ ΜΗ ΧΑΣΩ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΜΟΥ ΜΕΤΑ ΑΠΟ ΕΝΑ ΑΚΟΜΑ ΑΝΕΞΕΛΕΓΚΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ. ΔΕ ΗΞΕΡΑ ΓΙΑ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΠΟΥ ΚΑΙ ΤΙ ΘΑ ΚΑΝΩ.ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΟΜΩΣ ΝΑ ΠΩ ΜΕ ΣΙΓΟΥΡΙΑ ‘ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΗΤΑΩ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΛΑΘΟΣ ΚΑΙ ΔΕ ΕΧΩ ΚΑΤΙ ΚΑΛΥΤΕΡΟ ΝΑ ΔΙΑΛΕΞΩ. ΑΠΟΦΑΣΙΣΑ ΛΟΙΠΟΝ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΤΗ ΣΑΙΖΟΝ ΣΕ ΕΝΑ ΝΗΣΙ ΔΟΥΛΕΥΩΝΤΑΣ.
ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΖΗΤΑΓΑ ΗΤΑΝ ΝΑ ΕΠΙΣΤΡΕΨΩ ΙΚΑΝΟΣ ΝΑ ΔΩΣΩ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΛΥΣΗ ΣΤΑ ΔΙΑΦΟΡΑ ΠΡΟΒΛΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΝΑ ΜΕΙΝΩ ΜΑΚΡΥΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΜΙΑ ΤΕΤΟΙΑ ΠΕΡΙΟΔΟ, ΣΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ ΠΕΡΝΑΝΕ ΤΟ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΟ ΜΕΡΟΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΔΕΙΑ. ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΟΥΣΙΑΣΤΙΚΑ ΤΑ ΜΟΝΑ ΠΟΥ ΖΗΤΑΓΑ[j1] ΠΡΙΝ ΦΥΓΩ ΟΜΩΣ ΦΡΟΝΤΙΣΑ ΝΑ ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΩ ΟΣΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑ ΑΠΟ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΘΑ ΑΦΗΝΑ ΠΙΣΩ. ΞΕΝΟΙΚΙΑΣΑ ΤΟ ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑ ΠΟΥ ΕΜΕΝΑ, ΞΕΚΑΘΑΡΙΣΑ ΤΙ ΗΘΕΛΑ ΣΤΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ ΚΑΙ ΤΙ ΣΤΑΣΗ ΘΑ ΚΡΑΤΑΓΑ. ΟΛΑ ΜΟΥ ΦΑΙΝΟΝΤΟΥΣΑΝ ΞΕΚΑΘΑΡΑ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΟΛΑ ΣΤΟ ΑΕΡΑ. ΟΛΑ ΓΙΝΟΝΤΟΥΣΑΝ ΒΗΜΑ ΒΗΜΑ. ΑΡΧΙΣΑ ΝΑ ΞΑΧΝΩ ΔΟΥΛΕΙΑ. ΗΤΑΝ ΙΣΩΣ ΤΟ ΠΙΟ ΔΥΣΚΟΛΟ. ΟΜΩΣ ΕΙΧΑ ΒΑΛΕΙ ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ ΑΝΑΧΩΡΗΣΕΙΣ. ΑΝ ΔΕ ΕΒΡΙΣΚΑ ΚΑΤΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ ΘΑ ΔΙΑΛΕΓΑ ΕΝΑ ΔΥΟ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΜΕΤΑΦΕΡΟΜΟΥΝ ΕΚΕΙ ΓΙΑ ΝΑ ΨΑΞΩ.
ΤΕΛΙΚΑ ΤΑΞΙΔΕΨΑ ΚΡΗΤΗ ΚΑΙ ΣΤΑ ΜΙΣΑ ΜΕΤΑΚΟΜΙΣΑ ΣΤΗ ΜΗΛΟ. ΤΙΠΟΤΑ ΣΧΕΔΟΝ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΟΠΩΣ ΜΠΟΡΕΙ ΚΑΠΟΙΟΣ ΝΑ ΠΕΡΙΜΕΝΕ. ΟΥΤΕ ΔΙΑΚΟΠΕΣ ΕΚΑΝΑ ΟΥΣΙΑΣΤΚΑ ΟΥΤΕ ΤΡΕΛΑ ΛΕΦΤΑ ΜΑΖΕΨΑ. ΣΙΓΟΥΡΑ ΟΜΩΣ ΜΟΥ ΕΚΑΝΕ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΟΛΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΔΙΑΣΤΗΜΑ ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ, ΜΑΚΡΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ. ΔΕΝ ΕΙΧΑ ΣΚΕΦΤΕΙ ΚΑΝ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ. ΗΤΑΝ ΤΟ ΣΗΜΑΔΙ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ ΠΟΥ ΣΟΥ ΑΦΗΝΟΥΝ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΝΗΣΙΑ ΚΑΙ ΜΙΑ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΙΣΘΗΣΗ ΧΡΟΝΟΥ. ΓΥΡΙΣΑ ΕΧΟΝΤΑΣ ΚΑΝΕΙ ΦΙΛΟΥΣ ΚΑΙ ΠΟΛΛΕΣ ΓΝΩΡΙΜΙΕΣ. ΞΕΦΥΓΑ ΑΠΟ ΤΗ ΡΟΥΤΙΝΑ, ΤΗ ΚΑΥΣΩΝΙΚΗ ΚΑΙ ΚΑΤΣΟΥΦΙΚΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΟΛΟ ΥΠΟΧΡΕΩΣΕΙΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ.
ΣΧΕΔΙΑΖΩ ΝΑ ΤΟ ΕΠΑΝΑΛΑΒΩ ΑΥΤΟ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ Ή ΚΑΠΟΙΑ ΑΛΛΗ ΣΤΙΓΜΗ. ΑΠΛΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΤΟ ΚΑΝΕΤΕ ΚΑΙ ΟΛΟΙ ΕΣΕΙΣ. ΟΙ ΕΙΚΟΝΕΣ ΑΥΤΕΣ ΓΥΡΝΑΝΕ ΑΚΟΜΑ ΣΤΟ ΜΥΑΛΟ ΜΟΥ, ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΤΙΣ ΑΝΑΖΗΤΩ. ΤΩΡΑ Η ΠΟΛΗ ΔΕ ΜΟΙΑΖΕΙ ΙΔΙΑ. ΟΥΤΕ ΕΓΩ ΚΥΚΛΟΦΟΡΩ ΙΔΙΟΣ ΠΙΑ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΗ
[j1]ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ_ΟΣΟ ΠΙΟ ΜΙΚΡΟΙ ΟΙ ΣΤΟΧΟΙ Κ ΟΙ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ ΤΟΣΟ ΚΑΛΥΤΕΡΑ ΤΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
argyrenia είπε,
Σεπτεμβρίου 22, 2006 στις 7:46 πμ
Καλώς όρισες στην μπλογκόσφαιρα γείτονα, καλώς όρίσα στο σπίτι σου.
Ωραία να γυρνάς στη βάση σου γεμάτος εμπειρίες και αλμύρα από θάλασσα.
Μακάρι να είχαμε όλοι τη δυνατότητα να σεργιανίσουμε στα νησιά ανακαλύπτοντας όχι μόνο αυτά αλλά και τον εαυτό μας.
Στο συμπέρασμα σου διαφωνώ- είναι θέμα κατασκευής μάλλον- έτσι έχω μάθει να σκέφτομαι από τα παιδικάτα μου ακόμα- καλύτερα να είναι οι στόχοι σου μεγάλοι, έτσι ακόμη και μέτρια να τα πας, θα έχεις καταφέρει πολλά- όπως έχω ξαναδηλώσει είναι όπως με τα τοξάκια – σημαδεύεις πιο ψηλά για να πετύχεις το κέντρο.
Κομήτη λαμπερέ – χαίρε.