αγνωστα προσωπα…
τους ξερουμε … τους βλεπουμε… τους προσπερναμε…
και συνηθως τους αγνοουμε.
αλλα πιστευω πως αυτοι μας παρακολουθουν και γνωριζουν προσωπα και καταστασεις καλυτερα απο ολους τους αλλους.Συνηθως στις ταινιες εμφανιζονται στη ζωη καποιου γνωριζοντας πραγματα και συμβουλευοντας .Ενας ξενος με ενστικτο!
μιλαω για τους αστεγους!
τους προσπερναμε σαν να μη υπαρχουν, σαν να μην εχουν ζωη και νομιζοντας πως η δικια μας εχει περισσοτερη σημασια απο τη δικια τους. ολοι ομως εχουν μια ιστορια. μπορει να κατσουν να στην πουν και ισως σε εντυπωσιασουν. καποτε ηταν εσυ. με ελπιδες και ονειρα. κατι καπου πηγε στραβα…
ξερω ιστοριες που καποιοι ηταν πλουσιοι και τα εχασαν ολα μεχρι καποιοι που ζουσαν ετσι απο επιλογη τους(οχι τοσο νορμαλ αυτο,ε?). ειναι ομως ενα παραδειγμα αυτοι οι ανθρωποι ,πως αντιθετα με οσα μας δειχνουν με ολες τις πολυτελειες και ολα τα ονειρα που μπορουμε να εχουμε, υπαρχει και η αλλη πλευρα, ξεχνοντας τη.δεν εχει πλουτη, δοξα, φημη, υλικα αγαθα. δειχνουν να μη νοιαζονται ουτε οι ιδιοι για τους εαυτους τους.
αλλα υπαρχει μια αισιοδοξη εικονα που χω γιαυτους. δειχνουν το χρονο να κυλαει διαφορετικα, πιο ανθρωπινα. με λιγη σημασια μπορεις να παρεις αληθινα ενα ανθρωπινο χαμογελο. σου λεει πως υπαρχουν και αλλα πραγματα να προσεξεις περα απο τη βολεψη σου. οσο και να “τρεξεις” δε θα τα προλαβεις ολα. μαθε να νοιαζεσαι. γιατι ολοι χρειαζονται λιγη προσοχη…
